Lessen van een pelgrimsreis

september 29, 2009

We zijn net terug van een aantal weken Spanje, waarvan we – net als de vorige twee zomers – het grootste deel gewerkt hebben in een ‘herberg’ aan de Camino de Santiago (de meest bekende bedevaartsroute in Spanje). Het zorgen voor koffie/thee en aandacht voor de honderden pelgrims die er daar per dag voorbij komen neemt een groot deel van de tijd in beslag. En de gesprekken die daar soms uit volgen. Zoals de discussie die ik (Freek) had met een jonge pelgrim uit België die een nacht overbleef en een heel sterke visie had om de wereld te verbeteren. Hij zocht anderen die ook net zo mensgericht waren als hij om samen iets te doen… In de loop van het gesprek kon ik uitleggen dat wij als christenen ook dat verlangen hebben, maar daarbij ons toch afhankelijk van God weten. Hij is de schepper en kent de beste manieren. Uiteindelijk kon ik het Evangelie aan hem uitleggen en hem wat materialen meegeven zodat hij er verder over na kon denken.

Maar toch is dit niet ons enige hoofddoel van deze trip. Het geheel was eigenlijk een toerusting van zo’n 30 jonge medewerkers van Agapè uit diverse Europese landen. Jing en ik zijn daar steeds bij betrokken als mentors – medewerkers met meer ervaring die advies kunnen geven en vanuit het eigen leven kunnen vertellen over de realiteit van de onderwerpen die er besproken worden.
Een hoogtepunt van deze training is het lopen van een deel van de pelgrimstocht, 80 km in drie dagen. Deels in je eentje (een dag ‘stille tijd’), deels met de anderen samen. Het is een geweldige tijd om jezelf en de anderen beter te leren kennen door de goede (een lekkere maaltijd in een goedkoop restaurant) en slechte ervaringen (noodgedwongen slapen in de openlucht) die je samen doormaakt.

Hier een paar dingen die mij achteraf zijn bijgebleven. En veel van de lessen die je leert tijdens zo’n pelgrimstocht zijn ook van toepassing op de tocht door het leven…
Alleen zijn met je eigen gedachten brengt zaken naar boven.
Alleen zijn helpt je ook je te realiseren dat vrienden belangrijk zijn. Om vreugde en verdriet mee te delen maar ook om elkaar te helpen en ondersteunen als de tocht moeilijk is.
Als je zo om je heen kijkt naar de andere pelgrims zie je:
Verschillen in motivatie – Sommigen willen zo snel mogelijk naar het eindpunt – Anderen genieten van de natuur en/of van de mensen – Velen, maar niet allemaal zijn op zoek naar zichzelf of het spirituele
Verschillen in persoonlijkheid – Serieus – Luiddruchting – Stil/verlegen/teruggetrokken – Enthousiast

De vraag die me daarna bijbleef was: hoe reageer je op al die verschillende mensen. Hoe ga je met hen om, neem je hen serieus (vooral hen die de laatste verplicht honderd km zo snel mogelijk doen met het grootste deel van hun bagage in een volgauto)? Wat leer je van deze ervaringen? Hoe ga je dat toepassen in je leven en je werk/bediening? Dit zijn vragen die ook dit komende jaar in al onze contacten met anderen steeds weer van toepassing zullen zijn denk ik.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: