Een goed begin van 2013

januari 26, 2013

Agapè in gebed. 
Net als ieder jaar was er de conferentie van Agapè begin dit jaar, een tijd van samen uitwisselen van plannen en dromen voor het komende jaar. En voor een flink blok tijd voor gebed. Hiervoor hadden Jing en ik de onderdelen van ‘de Gebedsreis’ opgesteld in een grote ruimte. Die was in 2003 geproduceerd voor de jaarlijkse gebed- en vastenbijeenkomst van Nederlandse christelijke leiders. Sinds die tijd is ‘de Gebedsreis’ niet alleen door Agapè gebruikt maar ook door verschillende kerkelijke gemeentes. Binnen Agapè hadden we het al weer een tijd niet meer gebruikt en was het nieuw voor veel van de jongere collega’s. Meer dan 40 van onze collega’s namen er nu aan deel en velen lieten enthousiaste reacties over hun soms diep persoonlijke ervaringen achter. Het is een klus om ‘De Reis’ op te zetten, maar dit soort reacties maakt dat het de moeite waar is.

GAiN Water for Life.
Eind December had ik samen met een college nog een kleine fondswerfmailing geschreven en uitgestuurd. Met in het achterhoofd dat het al wel erg dicht bij de Kerst was, maar tegelijkertijd ook het idee dat als ik het niet meer zou doen er zeker ook geen reactie op zou komen.
En dus was de blijdschap dubbel zo groot toen ik later van de administratie hoorde dat er direct al iemand op deze mailing had gereageerd door het sponsorbedrag voor een hele diepwaterbron over te maken! Geweldig, dat betekent weer schoon en gezond water voor een heel dorp in Afrika!
Verder kreeg ik nog een verrassing per telefoon. Een dame belde me op kantoor om flyers omdat zij in hun kerkelijke gemeente een jaar lang voor Water for Life wilden sparen via hun ‘Verjaardagsfonds’. Blijkbaar een bekend gegeven binnen de PKN, maar voor mij compleet onbekend.  Het stimuleren van kerkleden om een donatie aan een goed doel te geven ter ere van hun eigen verjaardag door middel van een verjaardagskaart met daarbij een enveloppe om de bijdrage in te doen… Voor mij is het weer een heel nieuwe bron van ideeën over hoe we misschien meer kerken en personen kunnen stimuleren om aan GAiN Water for Life te doneren zodat er in Afrika mensen toegang krijgen tot een kans op een nieuw leven.

Advertenties

De mens is waardevol

november 1, 2012

Mijn motivatie om mensen te helpen

Wat kost een bankbiljet? Dat is misschien moeilijker te zeggen dan je in eerste instantie zou denken.
Een bankbiljet is een stuk bedrukt papier, en gewoon papier kost bijna niets. Maar een bankbiljet is geen gewoon papier. Het is een combinatie van katoen en papiervezels met allerlei veiligheidsmaatregelen erin verwerkt. Watermerk, speciale inkt, een reliëf en nog een aantal andere. En de Europese Centrale Bank zegt dat de productiekosten van een bankbiljet iets onder de tien eurocent ligt.
Maar waarom staat er dan een heel andere waarde op? Dat komt door de afspraken die er over gemaakt zijn. Vroeger was de afspraak dat ieder bankbiljet een bepaalde hoeveelheid goud vertegenwoordigde, maar nu is het een theoretische waarde. De totale hoeveelheid aan Euro bankbiljetten is een bijna astronomisch bedrag van 896.409.942.000 euro, bijna 900 miljard waard.

Maar genoeg over de waarde van papier. Een belangrijkere vraag is: hoeveel is een mens waard?
En net als bij een bankbiljet is dat ook maar net afhankelijk van hoe je dat bekijkt.
Puur als een hoeveelheid grondstoffen, water, koolstof, ijzer etc. lopen de schattingen uiteen van €1,- tot ongeveer €5,-. Dat valt dus nog al tegen…
Als je de mens bekijkt als ‘een wat meer ontwikkeld dier’ (niet mijn keuze) kom je al een stuk hoger uit. Een melkkoe kost toch al gauw zo’n €1000,- en voor een beetje paard moet je wel rekenen op rond de €10.000,-

Maar mensen verkopen we niet (meer) in deze westerse wereld – behalve voetbalspelers, maar die kosten dan meteen ook weer miljoenen. Wij mensen bepalen de waarde van iets op basis van economische belangen. Die economische waarde van mensen varieert heel sterk met de opleiding en functie die de persoon heeft. Het loon en het aantal jaren tot zijn/haar pensionering bepalen voor verzekeringen in zekere zin de waarde van die persoon.
Hoewel menselijke organen en andere lichaamsdelen niet legaal te koop zijn, zijn er wel onderzoeken gedaan om te schatten wat de totale kostprijs daar van zou zijn. En dan komen ze op een bedrag van rond de 45 miljoen dollar uit.

Maar als christen kijk ik, net als bij de waarde van geld,  liever naar de intrinsieke waarde die – door God – van buiten af is bepaald voor een menselijk leven. En die is onbeschrijfelijk hoog, niet door mensen te betalen op wat voor manier dan ook. Alleen op grond van die – extern bepaalde –  waarde zijn alle mensen gelijk. En dit geldt voor alle mensen, waar dan ook ter wereld, ongeacht afstamming, achtergrond, religie of wat dan ook.
Voor mij is dit al heel veel jaren een reden om betrokken te zijn bij ontwikkelingshulp.

In de meeste, zo niet alle oude beschavingen, inclusief de Griekse en Romeinse rijken werd er geen waarde gehecht aan een mensenleven. Slavernij, misbruik van vrouwen en het doden van ongewenste kinderen waren de normale gang van zaken. Onderwijs was alleen voor de rijken en belangrijken en de massa’s werden voor een groot deel van de geschiedenis onwetend gehouden. De waarde van het gezinsleven was minimaal. Aangezien individuele levens geen betekenis hadden, was er geen reden voor sociale verantwoordelijkheid. De enige reden waarom de rijken iets voor de armen zouden doen was om er voor te zorgen dat ze niet in opstand kwamen.
Maar de waarde die God bepaald heeft voor een leven maakt hulp aan anderen zinvol en belangrijk!

WOW

maart 5, 2012

Voor mij (Jing), mijn voornaamste taak binnen Agapè is het helpen maken en implementeren van beleid en strategieën om onze medewerkers te helpen bij het onderhouden van de relaties met hun partners in de bediening. Daarmee bedoel  dan de enthousiaste mensen die hebben besloten om God  te dienen door tijd, energie en geld te investeren in de persoonlijke bediening van één van onze medewerkers. Ik hou van dit werk omdat ik zo de wonderen zie in de levens van broers en zussen die de grote stap in geloof genomen hebben om volledig van God afhankelijk te zijn voor hun inkomen.  En aangezien het soms wel erg lang lijkt te duren voor dat doel van 100% support bereikt is, is het voor mij dan een hele uitdaging om hen  te motiveren om op God en op hun roeping gericht te blijven.

In het begin van Februari was ik in Giessen, Duitsland, voor een ontmoeting met een werkgroep van collega’s uit 6 andere Europese landen. Elk van hen heeft in eigen land dezelfde taak als ik in Nederland. Ons doel was – en is – om elkaar te bemoedigen en ideeën te geven om zo met elkaar het doel te bereiken dat de medewerkers van Agapè in alle landen volledige ondersteuning zullen hebben.
Tijdens één van de pauzes vroeg een collega uit Letland aan mij hoeveel van de Nederlandse medewerkers al  ‘op 100% support zaten’. Ik antwoordde: “33 van de 54 gezinseenheden zitten op 100% en 19 eenheden (waarvan 15 nieuwe medewerkers) zijn nog bezig met het opbouwen van hun support. Deze Letlandse collega liet daarop een enthousiast WOW horen…
En plotseling realiseerde ik me dat datgene dat ik net had gezegd inderdaad geweldig was! Ik was in de afgelopen tijd veel meer gefocust geweest op de laatste 19 en was vergeten om God te danken voor de 33 medewerkers (alleen of met gezin) die al wel ‘op target zijn’.

Ik was vergeten om in praktijk te brengen waar  de Psalmen ons steeds aan herinneren… om de Heer te prijzen en niet één van zijn weldaden te vergeten (Ps 103)… en “Zie uit naar de HEER en zijn macht, zoek voortdurend zijn nabijheid. Gedenk de wonderen die hij heeft gedaan (Ps 105)…

Ik was het vergeten, maar Hij herinnerde me er nu aan: “Hij stelde een gedenkdag in voor zijn wonderen, genadig en liefdevol is de HEER. (Ps 11:4).

En die realisatie hoe genadig en liefdevol Hij voor mij is, voor ons is, vind ik een hele grote WOW waard!!!

Gisteren zijn Jing en ik teruggekomen vanuit Manilla. Lichamelijk tenminste 🙂 Mentaal is het nog een hele klus om ons te richten op wat hier is. Ook al door het gebrek aan slaap van de laatste weken en natuurlijk de jetlag.

Vorige week is Jing haar moeder overleden en wij hadden het voorrecht om – samen met haar broer uit NY – daar bij aanwezig te zijn (terwijl we toch aan de andere kant van de wereld wonen). Jing heeft haar moeder de laatste zeven weken kunnen verzorgen en ik  was er de laatste twee weken. Tijdens de twee dagen ‘wake’ na het overlijden hoorden we verhaal na verhaal over de invloed die mama heeft gehad op het leven van de vele bezoekers. Vrienden en familieleden, oud-collega’s en studenten (mama was docente) van diverse scholen en bijbelstudiegroepen. Mama is tot zegen geweest van velen, van diverse generaties.

En hoewel het niet makkelijk was, zijn wij blij dat we dit allemaal mee hebben kunnen maken.

Het eind van een roerig jaar

december 31, 2010

Het jaar is ten einde en het lijkt er op dat de meeste problemen van dit afgelopen jaar ook over zijn.
De grote gezondheidsproblemen zijn weg.
Ik vind mijn nieuwe ‘baan’ bij GAiN een geweldig leuke uitdaging!

En om de feestvreugde helemaal compleet te maken – naast de heerlijke kerstmaaltijd die onze dochter Mayen verzorgde – kregen we van vrienden een nog bijna complete ham kado. Dat wordt weer smikkelen en smullen!Heerlijk!

Jing komt bijna terug!

september 2, 2010

Jing vertelde me het vorige  weekend dat ze toch nog een ander appartement heeft gevonden voor haar moeder. Een geweldig antwoord op gebed.  Na al het rondrijden en ontdekken dat betaalbare woningen erg slecht van kwaliteit zijn en goede woningen onbetaalbaar, vonden ze nu een twee slaapkamer appartement in dezelfde straat nota bene.  Ze hebben gekeken wat er aan moet gebeuren om het klaar te maken en daarna met de eigenaar gesproken. De afspraak is dat het aanpassen kan gebeuren in september en dat mama verhuist per 1 oktober als haar huur in haar huidige appt afloopt. En over september hoeft geen huur betaald te worden!

Geweldig toch?

Ondertussen zijn erg ook contacten gelegd met twee mogelijke kopers van het huis waar Jing haar moeder vorig jaar uit moest vanwege de overstroming. Alle stukjes van de puzzel vallen op hun plaats.

Maar toch, omdat er zoveel te regelen en organiseren was – veel meer dan verwacht – is Jing nu erg moe! Fysiek en emotioneel. En van het emaotioneel verwerken van het overlijden van haar broer is ook niet veel gekomen.

Bid voor haar dat ze straks goed tot rust mag komen en dat ze mag weten en merken dat haar moeder zich thuis en happy zal voelen in dat nieuwe appartement.

Jing in Manilla

augustus 22, 2010

Jing is nu in de Filippijnen vanwege het plotselinge overlijden van haar jongste broer. Ze is nu (22 aug.) halverwege haar vier weken die we voor deze reis gepland hebben. De crematie vond tijdens de eerste week plaats en de dienst daarvoor was een heel bemoedigende ervaring voor alle aanwezigen. En natuurlijk, het feit dat er zoveel vrienden en (oud-) collega’s van zowel Jing als haar moeder daar waren, was een grote bemoediging voor henzelf.
Dankzij de tegenwoordige communicatie mogelijkheden via het Internet kunnen we zelfs op deze afstand nog regelmatig ‘praten’. En dat is wel belangrijk. Naast het regelen van de uitvaart heeft Jing daar nog een aantal dingen te doen in verband met o.a. de gezondheid en de huidige woonsituatie van haar moeder. Die is nu ook erg verzwakt door een longontsteking en heelt maar heel langzaam door alle spanning.
Ook wanneer Jing weer terug is blijft dit een belangrijk punt van gebed voor ons.
Gelukkig hebben we – zowel hier in Nederland – als ook daar in Manilla veel vrienden die om hen heen staan en graag een helpende hand uitsteken.

Hartelijk bedankt voor jullie meeleven.